گاهی نمیدونی، نمی فهمی چه بر سرت می آید. گاهی بی آنکه خودت بفهمی لحظه ای غفلت دنیایی از پشیمانی وشکستگی را چنان بر سرت آوار می کند که احساس می کنی دیگر هیچ وقت نمی توانی دوباره از جا بلند شوی.

خدایا چه شد؟ چرا نفهمیدم؟ چه شد که فراموش کردم؟ چرا غفلت کردم؟

آره یادمه...خوب یادمه...مگه میشه اولین باری رو که چشمم به خونه ت افتاد فراموش کنم؟ مگه میشه یادم بره به خاک افتادنم رو؟ مگه میشه یادم بره هق هق های بریده م رو؟ مگه میشه یادم بره که توی سجده اولین دیدارم یکی از اون سه تا آرزوم چی بود؟

آره...خودم گفتم...خودم خواستم نگذاری هیچ وقت ذره بودن و ناچیز بودن خودم یادم بره. گفتم نگذاری فراموش کنم که هرچی بشم و به هرجا برسم باز مثل ذره ای، مثل قطره ناچیزی هستم که تنها چیزی که بهم هستی و هویت می دهد چرخیدن گرد خانه توست. تنها چیزی که موجودم کرده، جذب شدن به کانون هستی و وجود مطلق توست. وگرنه جز ذره ای غبار رها شده چه خواهم بود؟.......

خدایا.... فراموش کردم...شک کردم....لرزیدم...اما پاسخم اینهمه نبود....

چی میگم؟ همه اش تقصیر خودم بود. میدانم....آخه به چی خودم اینهمه مطمئن بودم؟ به چی می نازیدم؟ وای بر من....وای بر من....

می دانم تو مرا می بخشی. می دانم دریای لطف و مغفرت تو آنقدر بی منتهاست که از سر تقصیر مشتی خاک به راحتی میگذری. اما با شرمندگی خودم چه کنم؟ ظالم بودم با خودم. 

سقوط کردم....سقوط......

.

 ویرانم خدایا...ویران...

نمی دونم چند روزه با امامم صحبت نکردم....هرچیزی رو می تونستم تحمل کنم جز این دوری.....جز این بار سنگین شرم و فراق....

امام من....مولای من....

هنوز یک هفته نگذشته....اما این دوری از شما ویزانم کرده....هیچ ندارم برای گفتن....جز این خانه هم جایی برای رفتن ندارم....خودتان که شاهد بودید. از پیش شما رفتم و گم شدم. آواره شدم.

من رو ببخشید.من رو ببخشید که که همون روزی که دلتون رو شکستم باز هم به یاد من بودید.

گفته بودم هیچ وقت نگذارین با حواس پرت سراغ این وبلاگ بیام. و من چه گستاخ بودم که همون روز داشتم سراغ اینجا می اومدم. و وقتی دیدم کامپیوتر خراب شده و نمی تونم وصل بشم میخواستم آب بشم و برم تو زمین...ممنونم...هزار بار ممنونم که دعای من رو اجابت کردید. من احمق چه فکر کرده بودم؟ آخه مگه میشه با دستهای گناهکار از علی نوشت؟ .....

من رو ببخشید...منو ببخشید...به خدا جایی رو ندارم که بروم....نگذارید بیشتر از این ویران بشم....امام من....بازهم دستم رو بگیرید.....

منتظرم......